 (ur. 1941), autor tekstów piosenek, librecista, piosenkarz i kompozytor; zwi±zany pocz±tkowo z kabaretami warsz. (Hybrydy, Dreszczowiec, Dudek), od 1966 sam wykonuje swoje utwory na recitalach autorskich; programy kabaretowe (m.in. Róbmy swoje, Hemar); libretta (Henryk VI na ³owach do muzyki K. Kurpiñskiego, do musicalu M. Ma³eckiego Cieñ), piosenki lit. i kabaretowe o charakterze refleksyjnym i satyr., czêsto z aktualnym podtekstem polit., przybieraj±ce formê swoistych ¶piewanych felietonów (W co siê bawiæ 1967, W Polskê idziemy 1972, ¯ycie, kocham ciê nad ¿ycie 1986) do muzyki m.in. R. Or³owa, J. Derfla, J. Wasowskiego i w³asnej, wykonywane tak¿e przez: K. Jêdrusik, £. Prus, W. Go³asa, A. Majewsk±, E. Geppert i in.; przek³ady tekstów piosenek (m.in. J. Brela, M. Dietrich, W. Wysockiego) i librett (m.in. musicalu A.L. Webbera i T. Rice'a Jesus Christ Superstar).
-----------------------------------------------------------------
Piosenka o tajemnicy
¯ycie jest md³e i znikome,
¿ycie siê ca³kiem nie liczy
bez jakiej¶ wielkiej niewiadomej,
bez tajemnicy.
Bez owej mgie³ki, co zwiewnie
ogród zielony osnuwa,
bez tego, co siê ledwie, ledwie
przeczuwa...
A¿ nagle g³owê, dom, ulicê
wielka ogarnia jasno¶æ
i masz ju¿ swoj± tajemnicê
na w³asno¶æ.
Chowasz sw± wielk± wiadom±
w sercu, pod swetra pancerzem
i strasznie pragniesz, by j± komu¶
powierzyæ.
Bo ¿ycie siê ca³kiem nie liczy
i jest do¶æ marne, je¿eli
nie ma siê z kim t± tajemnic±
podzieliæ.
Gdy nie ma r±k, co siê chwyc±
i ust, co szepn± te s³owa:
ja ciê na zawsze tajemnico
dochowam.
A ten, co wytrwa, wytrwa dzielnie
w tym zamiarze nieprostym,
nie bêdzie nigdy beznadziejnie
doros³y.
Od ¿ycia trosk i goryczy,
zieleñ obroni go m³oda,
skryta w dzieciñstwa tajemniczych
ogrodach...
¯al mi nadziei
¯al mi nadziei, co siê nie spe³ni³y
¿al bia³ych p³atków, co pomknê³y w dal,
¿al mi tych dziewczyn, które siê spó¼ni³y
na karnawa³u najpiêkniejszy bal
¯al mi okazji, które zmarnowa³em
przez chwile tremy, co dopad³a mnie,
¿al mi tych listów, których nie wys³a³em,
podpisywanych: mi³a kocham ciê
Dlatego prze¿yæ chcê do cna
to wszystko, co mi ¿ycie niesie,
gdy m³oda wiosna bzami gra,
gdy siê zapala wczesna jesieñ
By nie ¿a³owaæ wierszy niespe³nionych,
nie min±æ nuty, która szuka s³ów
i dotkn±æ bia³ych ramion wyrze¼bionych
w ¶wiat³o¶ci, która nie powróci znów...
¯al mi nadziei, co siê nie spe³ni³y
¿al wczesnej wiosny, gdy dojrzewa li¶æ,
¿al mi tej drogi, któr± mg³y spowi³y,
któr± w nieznane nie umia³em i¶æ
¯al mi tych losów, których nie kupi³em
a przecie¿ wygraæ móg³by ka¿dy z nich,
¿al mi tych w³osów, których nie tuli³em
i nawet dostrzec nie umia³em ich
Wiêc chcê do bólu prze¿yæ to
co jeszcze z ¿ycia mi zosta³o,
¿eby wspominaæ by³o co
¿eby siê nic nie zmarnowa³o
By czas jaskrawy dognaæ i przegoniæ
¿eby nie stchórzyæ, nie pój¶æ drog± z³±
i aby jednej chwili nie uroniæ
z wielkiej podró¿y, w której jestem wci±¿
¯al mi nadziei, co siê nie spe³ni³y...
U¶miechnij siê do swoich smutnych my¶li
Gdy pada deszcz i jesieñ czmycha z sadu,
Gdy pada na me czo³o smutku cieñ,
Gdy pada chleb bez przerwy mas³em na dó³,
A pe³ny los nie pada w pusty dzieñ...
- U¶miecham siê, to mogê robiæ zawsze,
Nim dni ³askawsze przyjd± - u¶miecham siê.
U¶miecham siê do moich smutnych my¶li,
U¶miecham siê do szarych, nudnych spraw
I wraca smak - smak ciep³ych s³oñcem wi¶ni,
Co zosta³ hen, za morzem czarnych kaw...
Do marzeñ mych, co siê na wietrze chwiej±
Co dzieñ, z nadziej±, pierwsza u¶miecham siê!
A wiêc i ty
U¶miechnij siê do swoich smutnych my¶li,
U¶miechnij siê do szarych, smutnych dni,
Najlepszy sen na jawie ci siê wy¶ni,
bo wielka moc w u¶miechu szczerym tkwi...
Do ludzi - tych, co nigdy siê nie ¶miej±
Co dzieñ, z nadziej±, pierwsza u¶miechnij siê...
Kocham jutro
Kolejny dzieñ zamyka bramy
I s³oñce w g³êbi mórz siê skry³o,
Oto czas przesz³y dokonany
To ju¿ historia, to ju¿ by³o
Niczego zmieniæ w tym nie mogê,
Lecz przez zakrêty ¿ycia mego
Mogê wyruszyæ w dalsz± drogê
Z nadziej± now± i dlatego
Kocham jutro
Z jego ka¿d± obietnic±
Z jego wielk± tajemnic±
Kocham jutro
Kocham jutro
Co porwane my¶li sklei
Które bratem jest nadziei
Kocham jutro
Kocham jutro
Co mi ka¿e mylnie s±dziæ
G³upio pytaæ, ciê¿ko b³±dziæ
Kocham jutro
Kocham jutro
Co objawi mi ³ad ¿ycia
W zadziwieniu i w zachwycie
Kocham jutro...
Jutro ciekawi mnie ogromnie
Jest szans±, która wszystko zmienia,
Dlatego nie spisujê wspomnieñ
Ale notujê swe marzenia
Marzenia kszta³t szalony maj±
S± rozpalone do bia³o¶ci
I chocia¿ rzadko siê spe³niaj±
To nie umniejsza mej mi³o¶ci
Kocham jutro
Kocham ¶wit w Ardeñskim Lesie
Co odmianê mi przyniesie
Kocham jutro
Kocham jutro
Kocham ¿ycie w ci±g³ym biegu
¦lad na piasku, ¶lad na ¶niegu
Kocham jutro
Kocham jutro
Kwiaty, co twój balkon zdobi±
Nuty, które siê sposobi±
Kocham jutro
Nie patrz smutno
Odgoñ z czo³a chmurê ciemn±
D³oñ mi podaj i wraz ze mn±
Kochaj jutro...
Kocham jutro
Z jego ka¿d± obietnic±
Z jego wielk± tajemnic±
Kocham jutro
Kocham jutro
Co mi ka¿e mylnie s±dziæ
G³upio pytaæ, ciê¿ko b³±dziæ
Kocham jutro
Kocham jutro
Co objawi mi ³ad ¿ycia
W zadziwieniu i w zachwycie
Kocham jutro...
Kocham, kocham, kocham...
Dotañczê do tej chwili
B³±d robiê za b³êdem
Wêdruj±c przez ¶wiat
Ju¿ inny nie bêdê
Choæ sporo znam rad
Chcê poznaæ sam
Pora¿ki ból,
Nadziei b³ysk,
Zwyciêstwa sól
Dotañczyæ pragnê a¿ do
Tej chwili
Dotañczyæ do
Chwili
Gdy niebo siê rozchyli
I u¶miechnie los,
Dotañczê do tej chwili
Dotañczê do chwili
Gdy ujrzê dobr± gwiazdê
Nad moj± g³ow± wprost
Zamiast mieæ trwo¿ny gest
Zamiast dr¿eæ jak na jesieni li¶æ
Tañczyæ tak piêkniej jest
Ostro ¿yæ, na ca³o¶æ zawsze i¶æ
Pod okiem maestra
Co wzrok zimny ma
Magiczna orkiestra
Do koñca nam gra
Kto¶ odpad³ ju¿
Zmêczony zbyt
Ale nie ja,
Ja noc czy ¶wit
Dotañczyæ pragnê a¿ do.....itd.
Dotañczê do tej chwili
Gdy niebo schyli siê
I w szczê¶cia kr±g
Gwiazda z niebieskich ³±k
Poprowadzi mnie...
|
Andrzej by³ geniuszem. Mam na to dowody. Przytoczê jeden. Dla m³odych czytelników muszê dodaæ najpierw wyja¶nienie czym w czasach PRL-u by³a cenzura....
