| | Wtorek, 22.05.2012 r. | Imieniny: Julii i Heleny | | | Zimy żal, życia żal... | | Andrzej Nowak 2009-02-21 | |  (Od redakcji) Na całej połaci - śnieg.
W przeróżnej postaci - śnieg.
Na siostry i braci
Zimowy plakacik - śnieg... śnieg.
Na naszą równinę - śnieg.
Na każdą mieścinę - śnieg.
Na tłoczek przed kinem
Na ładną dziewczynę - śnieg... śnieg.
Na pociąg do Jasła
– śpiewali nieodżałowanej pamięci Starsi Panowie. Ano właśnie – w przeróżnej postaci. Śnieżna kołderka okryła Warszawę na różnych wysokościach. Ta, która zalega parki, podwórka i ogrody jest nam wyjątkowo miła. Nam? O, nie tylko! Przede wszystkim dzieciarni, która z radosnym wrzaskiem wbiega na górkę, w przecudnej urody parku Moczydło na Woli. A wbiega po to, żeby w chwil kilka potem, zjechać po śnieżnym puchu na sankach, nartach lub... pupie. W ślad za dzieciakami ruszają dziadkowie i babcie (mamy i tatusiowie tkwią bez sensu jakiegokolwiek w biurach). Za dziadkami szus wykonują pieski, a dalej to już jak w bajce o rzepce.
Tak więc radość największą sprawia nam wszystkim śnieg leżący poniżej naszych głów. Gorzej z tym, który zwisa z dachów, zagrażając naszym głową. Ale co tam, żyć się chce, a nawisy, sople nam nie straszne.
Na dzionek za krótki...
Na w sinej mgle dale - śnieg.
Na kocham cię stale! - śnieg.
Na żale, że wcale i na - tak dalej - tak dalej
Tak dalej - tak dalej
Tak dalej - tak dalej - śnieg
śnieg.
Tego śniegu nawet momentami zbyt wiele. Trudno przedrzeć się przez źle odśnieżone chodniki. Trudno jeździć ulicami. Trudno doczyścić buty z piasku i soli, którymi to produktami hojnie szafują dozorcy. Nieskazitelna biel śniegu leżącego na gałęziach drzew rekompensuje jednak wszelkie zimowe kłopoty.
Zima trudna, zima brudna, zima nudna, żaden bal.
Zima ziębi, zima gnębi ale zimy, zimy żal.
Zima mrozi, zima grozi, nie dowozi, w zaspach tkwi.
Ale mimo zmartwień z zimą, żal tej zimy, zimy mi.
Mało co mnie bawi w zimie, ani zamieć, ani wymieć.
A w zakresie łyżew, nart mi nie dopisuje hart.
Kiedy mróz na rtęć napiera i wypiera niżej zera,
Już cholera trzęsie mnie, a przecież myślę że
Zima trudna, zima brudna, zima nudna, żaden bal
Zima ziębi, zima gnębi, ale zimy, zimy żal.
Kocham wszystkie pory roku. Nie przeszkadza mi wiosenne błoto. Nic sobie nie robię z letnich upałów. Paskudne wiatry i deszcze jesienne są mi wręcz miłe. A dzieje się, tak Szanowni Państwo, bo kocham życie!
Skąd po zimie moje żale? nie szaleję w karnawale.
Czemu żegnam w moll nie w dur nie najlepszą z roku pór.
Może to mnie właśnie smuci, że ta sama już nie wróci.
Że z szelestem zdartych dat odpłynął życia szmat.
Życie trudne, życie brudne, życie nudne, żaden bal.
Życie ziębi, życie gnębi, ale życia, życia żal żal.
Życie mrozi, życie grozi, nie dowozi, w zaspach tkwi.
Lecz choć tycia radość z życia
Żal jest życia, życia mi.
Żal jest życia, życia mi.
Podobnego stosunku do zimy i do życia życzą Państwu, udający sięna króciutki urlop
Andrzej Nowak i Andrzej Zaranek
rys.Jacek Frankowski | | | | | |
| | | Dziękuję za przypomnienie pięknej poezji "Kabaretu Starszych Panów".Niezapomnianej !!! ~Elzbieta 2009-02-22 19:43 | | ...ale lirycznie, i pięknie i prześlicznie, nostalgicznie, biało i smutnawo a może rodośnie,... ~naturszczyk 2009-02-26 09:37 | |
|
|
| | |
Andrzej był geniuszem. Mam na to dowody. Przytoczę jeden. Dla młodych czytelników muszę dodać najpierw wyjaśnienie czym w czasach PRL-u była cenzura....
