Panować nad sobą – to najwyższa władza.

Seneka Młodszy
Polska zawsze blisko
Sobota, 24.06.2017 r.
Imieniny: Jana i Danuty


Wró?Strona g?ówna Drukuj

Jesień w Drawienskim Parku Narodowym

Marek Czasnojć 2014-11-16
plociczna_wegornia_07_resize_100.jpgMalownicza dolina rzeki Drawy, urokliwe jeziorka zagubione wśród wiekowych lasów oraz unikatowa fauna i flora – jest mnóstwo powodów, żeby odwiedzić Drawieński Park Narodowy. Miłośnicy ciszy, świergotu ptaków, pieszych wędrówek i kajakarstwa na pewno poczują się tu jak w niebie.

drawa_wydrzy_glaz_04_resize.jpg
Wydrzy Głaz znajduje się w DRAWIEŃSKIM PARKU NARODOWYM, w nurcie rzeki Drawa, na wysokości wsi Sitnica, ale po drugiej stronie rzeki. Granitowy głaz ma 14,2 metra obwodu. Według leśników jest największym głazem narzutowym w regionie.

glodne_jeziorka_001_resize.jpgglodne_jeziorka_005_resize.jpg
Głodne Jeziorka to 5 dystroficznych, bezodpływowych, zarastających dośrodkowo mszarami jezior o powierzchniach 0,10 ha, 0,42 ha, 0,65 ha, 0,64 ha, 0,87ha usytuowanych na północno wschodnim krańcu Parku.
O ich nadzwyczajnych walorach świadczy fakt, że już w roku 1984 powstała dokumentacja przyszłego rezerwatu przyrody. Celem utworzenia rezerwatu było zabezpieczenie jezior wraz z przyległymi torfowiskami o naturalnej roślinności bogatej w rzadkie gatunki. Na mszarach torfowcowych rosną m.in. turzyca bagienna, żurawina drobnolistkowa, rosiczki. Zlewnia bezpośrednia jezior równa jest powierzchniowo zlewni całkowitej.
Pagórkowate ukształtowanie terenu wokół kotłowych zagłębień wypełnionych ciemną taflą wody jezior ułatwia dopływ bigenów do nich. Zbocza wokół jeziorek porośnięte są starym lasem sosnowym. Dopływające do jezior z otaczających je torfowisk duże ilości związków humusowych kwalifikują je jako jeziora polihumusowe. Zbiorniki wykazują małą podatność na mieszanie się wód, co sprzyja powstawaniu ostrej stratyfikacji termiczno tlenowej. W jednym z jezior stwierdzono występowanie okoni. Nazwa Głodne Jeziorka była używana już przed II wojną światową. Dwa z pięciu jeziorek widać z niebieskiego szlaku prowadzącego z Martwicy do Krępy Krajeńskiej.

jez.martew_03_resize.jpg
Urokliwe jezioro Martew k. Złocieńca

mgly_25_resize.jpg
Nawet mgły maja tu swój urok

plociczna_wegornia_07_resize.jpg
Węgornia to rodzaj stałej pułapki na potoku , wykonanej z drewna, metalu,siatki - służącej do połowu węgorzy , kiedy te jesienią i wiosną spływają na tarło. A tarło odbywa daleko - bo aż w Morzu Sargassowym.

rzeka.korytnica_01_resize.jpg
Duży lewobrzeżny dopływ Drawy o długości 37 km długości. Rzeka bierze początek w okolicach Mirosławca, przepływa przez duże jezioro Nowa Korytnica, a uchodzi do Drawy w okolicy osady Bogdanka . Cała dolina rzeki ma niezwykle malowniczy charakter, szczególnie typowe dla niej są stare sosny o interesującym pokroju. Na puszczańskim odcinku do samego brzegu dochodzą sosnowe bory, niestety w wielu miejscach wycięte zrębami zupełnymi.

Najpiękniejsze starodrzewia i rozległe łąki nad rzeką występują na południe od Nowej Korytnicy tworząc uroczysko Sołtysi Most. Korytnica wnosi do Drawy przeciętnie 2 m3 wody w ciągu sekundy. Jest rzeką o dużej stabilności przepływu. W ciągu roku jej poziom waha się najwyżej o ok. 15 cm. W rzece występują pstrągi i lipienie, choć najpospolitsze są raczej płocie, jelce, kiełbie i strzeble.

Często nad Korytnicą pojawia się bielik, na rozlewisku przy osadzie leśnej Jaźwiny licznie występują kaczki krzyżówki, gągoły, zimorodki. Jest to miejsce regularnego zimowania łabędzi krzykliwych. Rzeka, pod nazwą "Kortenicz Wlit, Kortenic Wlit" wzmiankowana była już w dokumencie z 1314 r. Z Bogdanki do Nowej Korytnicy wzdłuż rzeki biegnie zielony szlak. Rzeka na odcinku ok. 180 m (od mostu na drodze Drawno – Głusko do ujścia) pozostaje w granicach DPN. Dostępna jest jako szlak kajakowy

zatom_klon_solnikow_001_resize.jpg
W średniowieczu przez Zatom prowadził szlak handlowy z Kołobrzegu do Wielkopolski. Szlakiem tym wożono ponoć sól znad Morza Bałtyckiego. Do dzisiaj drogę od wsi Żółwino przez Drawno do Zatomia i dalej przez Moczele i Stare Osieczno miejscowi nazywają Drogą Solną.

Przy starym szlaku na Barnimie, kilkadziesiąt metrów za zabudowaniami Zatomia rośnie najstarszy i najgrubszy klon w Polsce. Nazwano go Klonem Solarzy. Jego wiek szacuje się na ok. 320 lat, ma ponad 5 m obwodu w pierśnicy. Według legendy w jego cieniu odpoczywali kupcy wożący kołobrzeską sól.

Zatom to stara wieś, istnieje od XV w. Już w XIX w. był tu kościół parafialny i posterunek żandarmerii, a w okresie międzywojennym wieś rozbudowano w ramach akcji kolonizacji niemieckich ziem wschodnich. We wsi dominuje ceglana zabudowa z przełomu XIX i XX w. Zachowało się jeszcze kilka chat ryglowych z połowy XIX w.

Fotografie: Marek Czasnojć.
Źródło tekstow ze strony Drawienskiego Parku Narodowego

Wróć
Góra Facebook
Drukuj

TWOIM ZDANIEM

Taka Warszawa w obiektywie J. Urbaniaka

a_to_polska_wlasnie.png
a-p-01.jpg

Album Jacka Frankowskiego

album_frankowskiego.png
zbic_szybe_330.jpg

A TO POLSKA WŁAŚNIE...(2)

obiektywem_lapinski_win2.jpga1046208.jpg

RADIO MAGIAN

czytajac1.jpg
radio_magian_330.jpg

Giżycki Fotoplastykon

fotoplastykon3_330.png
  fontanna2.jpg

Flagi i

baner_manufakturaflag.pl_330.png

www.Giżycko-Lötzen.pl

gizycko_lotzen330.jpg

Efekt Φ

laterna_nowa.jpg
03kamera_100.jpgNowa wystawa w Muzeum Historii Fotografii  4 grudnia 2013 – 30 marca...

Pokochaj Lubuskie

lubuskie_330_m.jpg

LICZY SIĘ KAŻDY DAR SERCA

marta_1_330_edyt.jpg
  Redakcja Albumu Polskiego zwraca się do wszystkich czytelników przyjaciół i ludzi dobrej woli z apelem o wsparcie dla Marty Smolińskiej wnuczki naszych przyjaciół.   Jeśli rozliczając swój PIT macie zamiar...
Redakcja - Kontakt - Napisali o nas - Nasze bannery
Copyright © 2002-2017 Wydawnictwo Internetowe Album PolskiWydawnictwo Internetowe ONPowered by Powered by DV
Wszystkie prawa zastrzeżone.